Τρίτη, 11 Αυγούστου 2020

Αν σε ρωτήσουν μην ντραπείς να πείς ότι νηστεύεις.

Η άξια της νηστείας. 
Ο Μ. Ναπολέων σε συμπόσιο που έκαμε, εκάλεσε και την κυρία Μοντεσκέ.

Αλλ’ η κυρία αυτή αν και καθόταν δίπλα στον Αυτοκράτορα, όμως δεν έτρωγε.

Οι ομοτράπεζοι το εθεώρησαν αυτό ως προσβολή και αγωνιούσαν για το τι θα κάμη ο Αυτοκράτωρ.
Ο Ναπολέων ερώτησε:

— «Γιατί δεν τρώτε κυρία μου;»
— «Διότι είναι Παρασκευή και νηστεύω», απάντησε η κυρία Μοντεσκιέ.
Την επομένη ο Ναπολέων την εκάλεσε στα ανάκτορα και της ανέθεσε την διαπαιδαγώγηση του διαδόχου.

Είχε εκτιμήσει την σταθερότητα του χαρακτήρος της.

Δευτέρα, 10 Αυγούστου 2020

Θείος Πόθος

Ο Θείος πόθος 

Θα ήθελα το Μνήμα Σου, Δέσποτα,
να το μουσκέψω με τα δάκρυα της μετανοίας
και πάντα με τα δάκρυά μου
να δείχνω την ευγνωμοσύνη μου!

Στερημένος από το μύρο των καλών έργων
δεν έχω κάτι το πολύτιμο τώρα
παρά να λούζω την ύπαρξί μου
με τα δάκρυα και τους στεναγμούς μου μόνο!

Διότι εξώδεψα την κληρονομιά μου
που μου άφησες από την γέννησί μου,
και μόνο το κλάμμα τώρα μου απέμεινε
και η αδιάκοπη ευσπλαχνία Σου!

Βοήθησέ με, Κύριε, το γρηγορώτερο
να ιδώ έκπληρωμένη την επιθυμία μου,
ν' αντιγράψω και ’γω τα ίχνη Σου
στην ταλαίπωρη ύπαρξί μου.

Και κάποτε με τ’ Άγιο Φώς
-όταν το στέλνης στον Τάφο-
ράντισε την σακατεμένη ψυχή μου
με την δροσιά του Αγίου Σου Πνεύματος!

Να μπορώ να μιλάω στον Τίμιο Σταυρό
(στον βράχο του αγίου Γολγοθά)
και να σε παρακαλώ για την σωτηρία,
όπως ο μετανοιωμένος ληστής.

Ν’ ακούω και ’γω μυστικά, Κύριε,
την γλυκύτατη και άγια φωνή Σου,
με την οποία θα κερδίσω ελπίδα
για να μη στερηθώ του Παραδείσου.

 

Κυριακή, 9 Αυγούστου 2020

Πρέπει τα μικρά παιδιά να δουν νεκρό κάποιον από τους δύο γονείς αν πεθάνει; Άγιος Παΐσιος


Τα ορφανά παιδιά

-Γέροντα, τα παιδάκια, αν πεθάνει ο πατέρας τους, πρέπει να τον δούν νεκρό;

-Καλύτερα να μην τον δούν. Εδώ σε έναν μεγάλο προσπαθείς με τρόπο να πής για τον θάνατο κάποιου δικού του,
πόσο μάλλον σε παιδιά!
-Μέχρι ποιά ηλικία;
-Ανάλογα και με το τί παιδί είναι.
-Στον τάφο του να τα πηγαίνουν;
-Στον τάφο, ναί, ας τα πηγαίνουν. Να τους πούν: «Ο πατέρας πήγε από ’δώ στον Ουρανό.
Αν είσαστε φρόνιμα, θα έρχεται από τον Ουρανό να σας βλέπη». Θυμάμαι, όταν πέθανε η γιαγιά μου,
με είχαν πάει σε ένα φιλικό μας σπίτι, για να μη δώ την κηδεία και να μην ξέρω ότι πέθανε.
Μου έκαναν εκεί παιχνίδια, με διασκέδαζαν. Εγώ γελούσα και εκείνοι έκλαιγαν.
Όταν γύρισα, ρωτούσα: «Που είναι η γιαγιά;». «Θα έρθη», μου έλεγαν. Περίμενα την γιαγιά...
Και μετά από καιρό έμαθα ότι πέθανε. Δεν βοηθάει τα παιδιά να δούν νεκρά τα αγαπημένα τους πρόσωπα.
-Γέροντα, τα μικρά παιδιά, όταν πεθάνη η μητέρα τους, είναι πολύ πονεμένα.
-Τα παιδιά ορφανεύουν πιο πολύ από μάνα, όχι από πατέρα, γι’ αυτό και πονάνε πιο πολύ,
σπάνια συμβαίνει να χάσουν την μάνα τους και να είναι μετά ο πατέρας τους σαν μάνα.

Θερμή παράκληση από την οικογένεια της Γερόντισσας Γαλακτίας Κανακάκη

ΕΥΓΕΝΕΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΙΚΟ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑΣ ΓΑΛΑΚΤΙΑΣ

            Εκ των προτέρων ζητούμε συγγνώμη και κατανόηση για το περιεχόμενο του κειμένου που θα δημοσιευθεί. Είμαστε τα τρία πρωτανήψια, οι στενότεροι εξ’ αίματος συγγενείς της Γερόντισσας Γαλακτίας Κανακάκη στην Πόμπια Ηρακλείου.


Θεωρούμε καθήκον μας να ευχαριστήσουμε όλο τον κόσμο που την περιβάλλει με τόσο σεβασμό και αγάπη. Μας σταματούν άνθρωποι άγνωστοι στο δρόμο και μας διηγούνται θαυμαστά περιστατικά. Ήταν ανέκαθεν η θεία μας το στολίδι της οικογένειάς μας. Ούτε με μικροσκόπιο δεν της εύρισκες κάτι κακό και πονηρό. Ήταν η προσωποποίηση της αγάπης στο Θεό και στον συνάνθρωπο, της σεμνότητας, της αφάνειας, της σιωπής, της θυσίας, της προσφοράς, της υπομονής, της ανεξικακίας. Αυτή δεν ζούσε ποτέ για τον εαυτό της. Ζούσε για τους άλλους. Γι αυτό και η ελεημοσύνη της, αθέατη και μυστική έφθανε μέχρι ακτημοσύνης.


Νήστευσε – τρόπος του λέγειν – όσο όλη η περιοχή, έκλαψε, πόνεσε, προσευχήθηκε όσο μία ολόκληρη επαρχία. Γνωρίζουμε ποια είναι αλλά και το πνευματικό μεγαλείο που τώρα ζούμε, ομολογουμένως μας εκπλήσσει… Η ίδια, όταν με ελάχιστη εγκεφαλική αντίληψη καθηλώθηκε στο κρεβάτι των γηρατειών, ζήτησε να μείνει ανοιχτή η πόρτα γιατί πονεί ο κόσμος και ήθελε να του χαμογελά!Πέρασαν πολλοί, αρκετοί. Όλοι ωφελήθηκαν με τρόπο θαυμαστό. Κατέγραψαν οι ίδιοι τα περιστατικά αλλά ο π. Αντώνιος λέει ότι πρέπει να μείνουν στην αφάνεια. Αυτά δεν αφορούν μόνο εμάς αλλά κυρίως την Εκκλησία και τα όργανά της. Εκεί ανήκει πρώτα η θεία μας. Ζήσαμε και εμείς οι ίδιοι καταστάσεις.  


Γέλασε π.χ. κάποιος από μας όταν άκουσε ένα κυριακάτικο απόγευμα να λέει ότι κάποια θα γκρεμιστεί από τον πολυέλαιο!!!, και έπρεπε να τρέξει να την βοηθήσει γιατί είναι ορφανή σαν κι εκείνη! Φάνηκε αστεία και αδύνατη κάποια ακροβασία στον πολυέλαιο. Όμως κάτι έγινε δύο μέρες μετά, που το επιβεβαίωσε..


Απορήσαμε όταν μας διηγήθηκαν οι γυναίκες που την περιποιούνται τί έλεγαν δαιμονισμένοι από την υπόλοιπη Ελλάδα που ελευθερώθηκαν στο δωμάτιό της! Γι’ αυτό, αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο που ζητεί επίμονα να την δει και να πάρει την ευχή της. Όμως, τώρα πια επιδεινώνεται η κατάσταση λόγω γήρατος και αρρώστιας. Η ίδια δέσμευσε όλους μας στα μέσα του περασμένου Φλεβάρη να κλείσει οριστικά η πόρτα. Θέλει να ετοιμασθεί για το μεγάλο ταξίδι. Κάποιοι το σεβάστηκαν, κάποιοι όχι. Τώρα, ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες, υφίσταται το σπίτι εισβολή… αντιστέκεται το προσωπικό αλλά οι πιέσεις είναι αφόρητες….


Συνέβαλε σ’ αυτό και μία αδιάκριτη δημοσίευση στο διαδίκτυο γνωστού Αρχιμανδρίτη από την Κεντρική Ελλάδα… Ντράπηκαν το σχήμα του και τον άφησαν να περάσει και αυτός θεώρησε σκόπιμο να το δημοσιεύσει… Είναι και η πανδημία. Διερωτάσθε αν ένας από τους επισκέπτες είναι φορέας και μολυνθεί το χωριό και η περιοχή, ποια είναι έπειτα η δική μας η θέση;


Γι’ αυτό, αφού και πάλι ευχαριστήσουμε όλους θερμά για την αγάπη τους, παρακαλούμε να σεβαστούν το άβατο του σπιτιού της θείας μας και την επιθυμία της να δοθεί σε απερίσπαστη προετοιμασία για την έξοδό της από τον παρόντα κόσμο.


Η αδελφή της:


Ελισάβετ Κανακάκη


Τα ανήψια της:


 Νίκος και Καίτη Ρεθυμνιωτάκη


Μιχάλης και Στέλλα Φουντουλάκη


Νίκος και Μαρία Χουλάκη

Σάββατο, 8 Αυγούστου 2020

Γιατί λέμε ψέματα; Γέροντας Νεκτάριος


Το Ιερόν Ευαγγέλιον. Κυριακή 9 Αυγούστου


Ο Ιησούς περπατά στα νερά. Κατά Ματθαίο, ΙΔ'(14) 22-34

Και αμέσως ανάγκασε τους μαθητές να μπουν στο πλοίο και να πάνε πριν από αυτόν στην όχθη αντίπερα, ωσότου να απολύσει τα πλήθη.
Και αφού απόλυσε τα πλήθη, ανέβηκε στο όρος ιδιαιτέρως για να προσευχηθεί. Και όταν βράδιασε, ήταν μόνος εκεί.
Και το πλοίο ήδη απείχε πολλά χιλιόμετρα από την ξηρά καί βασανιζόταν από κύματα, γιατί ο άνεμος ήταν αντίθετος.
Κατά τα ξημερώματα, λοιπόν, ήρθε προς αυτούς περπατώντας πάνω στη λίμνη.
Και οι μαθητές, επειδή τον είδαν να περπατάει πάνω στη λίμνη, ταράχτηκαν λέγοντας ότι είναι φάντασμα, και έκραξαν από το φόβο.
Ευθύς όμως τους μίλησε ο Ιησούς λέγοντας: «Έχετε θάρρος, εγώ είμαι. μη φοβάστε».
Του αποκρίθηκε τότε ο Πέτρος και είπε: «Κύριε, αν είσαι εσύ, διάταξέ με να έρθω προς εσένα πάνω στα νερά».
Εκείνος είπε: «Έλα». Και αφού ο Πέτρος κατέβηκε από το πλοίο, περπάτησε πάνω στα νερά και ήρθε προς τον Ιησού.
Βλέποντας όμως τον άνεμο ισχυρό, φοβήθηκε και, επειδή άρχισε να καταποντίζεται, φώναξε λέγοντας: «Κύριε, σώσε με».
Αμέσως τότε ο Ιησούς, αφού έκτεινε το χέρι, τον έπιασε και του λέει: «Ολιγόπιστε, γιατί δίστασες;»
Και μόλις αυτοί ανέβηκαν στο πλοίο, κόπασε ο άνεμος.
Εκείνοι μέσα στο πλοίο τον προσκύνησαν λέγοντας: «Αληθινά είσαι Υιός Θεού».

Η θεραπεία των ασθενών στη Γεννησαρέτ

Και αφού διαπέρασαν τη λίμνη, ήρθαν στην ξηρά, στη Γεννησαρέτ.


"Πάρε δρόμο και φύγε"

Κάποτε ο Γέροντας Ιωσήφ είχε κάποια δουλειά να κάνει στη Μεγίστη Λαύρα, επειδή η Σκήτη του Αγίου Βασιλείου εκεί υπάγεται διοικητικά.
Όταν λοιπόν έφτασε στην αυλή της Μονής ήσαν μαζεμένοι μερικοί πατέρες και μιλούσαν. Μόλις οι πατέρες είδαν τον Γέροντα – που είχαν ακούσει την φήμη του ως ασκητού – θέλησαν να τον δοκιμάσουν. Και τούτο διότι οι Αγιορείτες πατέρες, ως κληρονόμοι ασκητικής πείρας, γνωρίζουν καλά πως οι πλανεμένοι ή οι ψευτοασκητές είναι πάντοτε υπερήφανοι, θεληματάρηδες και αντιλογούν.
- Έλα εδώ, του λένε.
- Ευλόγησον, λέει ο Γέροντας.
- Κάτσε μες στη μέση.
- Να ’ναι ευλογημένο.
- Τώρα, πάρε δρόμο και φύγε.
- Να ’ναι ευλογημένο.
Και έλεγαν κατόπιν με θαυμασμό οι πατέρες:
- Αυτός είναι καλόγερος!
Αντιθέτως η πολυλογία αποδιώκει όλα τα καλά. Γι’ αυτό και ο Γέροντας Ιωσήφ σ’ όλη του τη ζωή καλλιέργησε εντατικά την μητέρα αυτή των αρετών (σ. εδώ εννοεί τη σιωπή).
Από το βιβλίο του Γέροντος Εφραίμ του Φιλοθεΐτου «Ο Γέροντάς μου Ιωσήφ ο Ησυχαστής και Σπηλαιώτης, σ. 125.

 

Εμείς τι θα κάναμε άραγε στην θέση αυτού του Μοναχού;



ΘΕΛΗΣΕ κάποτε να δοκιμάσει δυό νεοφερμένους μοναχούς στην Νέα Σκήτη ένας από τους μεγάλους Γέροντες. Μπήκε στον μικρό τους κήπο και άρχισε να καταστρέφει με το ραβδί του ένα-ένα όλα τα λιγοστά λαχανικά που είχαν για να φάνε. Οι αδελφοί τον έβλεπαν από την μισάνοιχτη πόρτα του κελλιού τους, αλλά δεν φανερώθηκαν έως ότου τα κατέστρεψε σχεδόν ολα. Όταν είχε μείνει πια μια ρίζα μόνο κι ήταν έτοιμος να την χαλάσει κι αυτή, βγήκε έξω ο νεώτερος και του είπε με πολύ σεβασμό:
- Αν ευλογεί η αγιοσύνη σου, Αββά, άφησε τούτο να το μαγειρέψω για να σε φιλοξενήσω.
Ικανοποιημένος ο Γέροντας από την ανωτερότητα του αδελφού, τον φίλησε και του είπε:
- Βλέπω το Πνεύμα του Θεού να αναπαύεται σε σένα, αδελφέ, για την πολλή σου ανεξικακία.

Παρασκευή, 7 Αυγούστου 2020

Τέλος οι λιτανείες τον Δεκαπενταύγουστο σε όλην την Ελλάδα.

ΕΚΤΑΚΤΟ:

Χωρίς λιτανείες θα εορταστεί ο Δεκαπενταύγουστος φέτος στη χώρα μας όπως ανακοίνωσε πριν λίγο ο υφυπουργός Πολιτικής Προστασίας Νίκος Χαρδαλιάς, στο πλαίσιο των έκτακτων μέτρων για τον περιορισμό της πανδημίας.

Για την απόφαση αυτή, όπως είπε ο υφυπουργός, υπήρξε μάλιστα σύσταση από την ίδια την Εκκλησία της Ελλάδος.

Πρόσεχε την γλώσσα σου, και τα λόγια σου!!

Τα λάθη της γλώσσας

Παλαιότερα οἱ γιατροί ἐφάρμοζαν μιά πολύ σοφή καί ἀποδοτική μέθοδο. Ἔλεγαν στόν πελάτη τους. Βγάλε τήν γλώσσα! Τῆς ἔρριχναν μιά ματιά. Καί ἀπό τήν γλώσσα καταλάβαιναν πολλά!

Ἡ γλώσσα τοῦ ἄρρωστου ἔδινε στόν γιατρό μιά πολύ καλή ἰδέα γιά τήν σωματική κατάσταση τοῦ πελάτη του.
Κάτι ἀνάλογο γίνεται καί ὅταν ὁ ἄνθρωπος «βγάζει» γλώσσα!
Οἱ ἄλλοι καταλαβαίνουν καλά, ἀνάλογα ὁ καθένας μέ τά μυαλά του, ποῦ κινεῖται ὁ συνομιλητής τους.
Τί παράξενο!
Καθρέφτης τῆς σωματικῆς ὑγείας ἡ γλώσσα.
Καθρέφτης καί τῆς ψυχικῆς μας κατάστασης ἡ γλώσσα!
Λέγει ὁ Κύριος: Πρόσεχε! ἀπό τά λόγια σου θά κριθῆς! Καί ἀπό τά λόγια σου θά καταδικασθῆς .
Καλύτερα νά πέσεις κάτω ἀπό ψηλά, παρά νά «πέσεις χαμηλά», ἀπό λάθος γλώσσας!
Καί ὅταν ὑπομένουμε και δέν μιλᾶμε, ἔχομε μιά μεγάλη νίκη!
Καί ὅσο πιό πολύ πέφτεις σέ λάθη γλώσσας, τόσο πιό χάρβαλο καταντᾶς πνευματικά.
Γι᾿ αὐτό λέμε σέ μιά προσευχή μας:
Θοῦ, Κύριε, φυλακήν τῷ στόματί μου. Δηλαδή βόηθα με, Κύριε, νά κρατῶ τό στόμα μου κλειστό. Νά ξέρω πότε μιλάω· καί πῶς μιλάω.
Ἀγαπᾶς τόν Χριστό; Πρέπει νά Τόν ἔχεις συνεχῶς στό στόμα σου: στό σπίτι· στήν ἐπικοινωνία μέ ἀγαπητά πρόσωπα· στήν γειτονιά· στήν ἀγορά· παντοῦ. Στόμα δικαίου μελετήσει σοφίαν· καί ἡ γλώσσα αὐτοῦ λαλήσει κρίσιν . Δηλαδή: Ὁ ἄνθρωπος ὁ σωστός, στό στόμα του ἔχει συνεχῶς τά λόγια τοῦ Θεοῦ καί τά λόγια του εἶναι ὅλα ζυγιασμένα· σεμνά· προσεκτικά.
Αὐτό εἶναι τό σωστό. Γιατί ὅ,τι ἔχεις στήν καρδιά σου βγαίνει στό στόμα!
Οἱ μέλισσες, ἕνα τιποτένιο ζωύφιο-ἔντομο, βγάζουν ἀπό τό στόμα τους μέλι! Ὅ,τι παίρνουν στό στόμα τους, τό βγάζουν μέλι. Τό κάνουν μέλι!
Σύ καί ἐγώ, ἔπρεπε νά εἴμαστε καλύτεροι ἀπό τά ἔντομα, ἀπό τίς μέλισσες. Ἀπό τό στόμα μας ἔπρεπε νά ρέει μιά ἀπέραντη εὐωδία: ἡ εὐωδία τῆς καλωσύνης καί τῆς ἀγάπης· ἡ εὐωδία τῆς δοξολογίας τοῦ Ὀνόματος τοῦ Κυρίου!
Κάνει τό στόμα μας νά βγάζει μιά φριχτή δυσωδία; Καί ἄμα στό στόμα βγαίνει δυσωδία, βρώμα, τί εἶναι μέσα μας, βαθειά μέσα μας, στήν καρδιά μας;
Πάντως, κάτι ὄχι καλό!
Πάντως ὄχι ὁ Χριστός.
Ἡ ἁγία Γραφή μᾶς λέγει, ὅτι τό Ὄνομα τοῦ Χριστοῦ εἶναι μύρον ἐκκενωθέν · δηλ. ὅταν βρίσκεται στό νοῦ καί στήν καρδιά μᾶς μοσχοβολάει τό εἶναι ὁλόκληρο, σάν νά χύθηκε ἐπάνω μας καί μέσα μας, εὐῶδες πολύτιμο μύρο!
Μάθε λοιπόν, νά μιλᾶς γιά τόν Κύριο μέ εὐλάβεια καί μέ σεβασμό· μέ ἀγάπη καί μέ ταπείνωση.
Κάμε καί σύ «κάτι». Κάμε τά λόγια σου, νά εἶναι:
• γλυκά στό στόμα σου.
• γλυκά στήν καρδιά σου.
• γλυκά στά αὐτιά ἐκείνων, πού σέ ἀκοῦνε.
Ἀκούμπα, ἀδελφέ, σωστά τήν καρδιά σου.
Μήν τό ξεχνᾶς.
Στόμα δικαίου ἀποστάζει σοφία· καί προσέχοντας, τί νά λέει τό στόμα σου, γίνεσαι σοφός γιά τούς ἀνθρώπους· εὐάρεστος καί ἀγαπητός στό Θεό...!!

Μητέρα πρόσεχε πώς με μεγαλώνεις.

Από το βιβλίο "Μητέρα, πρόσεχε!" του Επισκόπου Αικατερίνμπουργκ και Ιρμπίτσκ Ειρηναίου (έκδοση "Ιερά Μονή Παρακλήτου", Ωρωπός Αττικής 2008), παραθέτουμε παρακάτω ένα μικρό δείγμα, ένα εκπληκτικό κείμενο, το οποίο συστήνει στους γονείς μερικούς τρόπους για να... καταστρέψουν το παιδί τους!
 
-Από μικρό να μην του αρνείστε τίποτα. Δίνετέ του ό,τι επιθυμεί, ό,τι ζητάει, ιδίως όταν πεισματώνει και κλαίει. Έτσι θα μεγαλώσει και θα πιστεύει πως οι άλλοι του οφείλουν τα πάντα, πως έχει μόνο δικαιώματα.
 
-Όταν αρχίσει να ξεστομίζει βρισιές, εσείς να γελάτε. Έτσι θα του δώσετε να καταλάβει ότι είναι πολύ έξυπνο!
 
-Μην του λέτε ποτέ: «Αυτό είναι κακό!». Έτσι λένε μόνο τα παλιά μυαλά. Όταν αργότερα θα συναντήσει στη ζωή του δυσκολίες και θα υποστεί το κακό, τότε θα έχει τη βεβαιότητα πως η κοινωνία είναι που το αδικεί.
 
-Μαζεύετε εσείς ό,τι παρατάει εδώ κι εκεί - βιβλία, ρούχα, παπούτσια... Μην του πείτε ποτέ: «Μάζεψέ τα, βάλ' τα στη θέση τους». Έτσι θα πιστέψει πως η μάνα είναι δούλα του, και πως για όλα είναι υπεύθυνοι πάντα οι άλλοι.
 
-Αφήστε το να βλέπει τα πάντα (προπαντός στις μέρες μας στην τηλεόραση και στο ίντερνετ) και να διαβάζει τα πάντα, χωρίς ποτέ να το καθοδηγείτε. Το παιδί σας είναι ατσίδα και ξέρει να διακρίνει! Η μόρφωσή του θα γίνει έτσι πολύ πλατειά!
 
-Μην του δίνετε καμία πνευματική αγωγή. Να κοροϊδεύετε μπροστά του την πίστη, την Εκκλησία, τους παπάδες κι εκείνους που τους ακολουθούν. Όταν το παιδί μεγαλώσει, «θα διαλέξει από μόνο του».
 
-Δίνετέ του μπόλικο χαρτζιλίκι για να μη νιώθει κατώτερο από τους άλλους και «να μη στερηθεί ό,τι στερηθήκατε εσείς». Όταν μεγαλώσει, θα είναι βέβαιο πως την αξία στον άνθρωπο τη δίνει το χρήμα, αδιάφορο πώς αποκτήθηκε.
 
-Μην του λέτε ποτέ: «Κάνε αυτό» ή «Μην κάνεις εκείνο», γιατί έτσι το καταπιέζετε, δεν σέβεστε την ελευθερία του και την προσωπικότητά του. Μπορεί μάλιστα να του δημιουργήσετε και... ψυχικά τραύματα! Όταν μεγαλώσει, θα νομίζει πως η ζωή είναι μόνο να διατάζεις, ποτέ ν' ακούς.
 
-Να τσακώνεστε, να βρίζεστε, να προσβάλλετε ο ένας τον άλλον μπροστά του χωρίς ντροπή. (Μην ανησυχείτε, έτσι δεν θα του δημιουργήσετε ψυχικά τραύματα!). Αργότερα, όταν παντρευτεί, θα του φαίνεται φυσικό να κάνει τα ίδια.
 
-Όταν αρχίσει να μπλέκεται στα δίχτυα του ερωτισμού και της φιληδονίας, εσείς κλείστε τα μάτια σας. Μην του μιλήσετε, μην το καθοδηγήσετε, μην το συμβουλέψετε. Αφήστε το να βγάλει τα μάτια του, αφού «αυτό είναι φυσιολογικό».
 
-Να παίρνετε πάντα το μέρος του μπροστά στους δασκάλους και τους γείτονες. Μην πιστεύετε ποτέ ότι «το αγγελούδι σας» μπορεί να κάνει αναποδιές και ατιμίες. Βρίστε εκείνους που φιλικά και καλοπροαίρετα σας αναφέρουν κάτι σχετικό. Είναι συκοφάντες και ζηλιάρηδες.
 
-Όταν θα πάτε στο αστυνομικό τμήμα, όπου το μάζεψαν γιατί έκλεψε ή γιατί πήρε ναρκωτικά, φωνάξτε δυνατά μπροστά σε όλους ότι είναι ένα παλιόπαιδο, ένας αλήτης, ότι θυσιαστήκατε για το καλό του αλλά δεν μπορέσατε ποτέ να το συμμαζέψετε. Έτσι εσείς θα βγείτε καθαροί.
 
-Ετοιμαστείτε για μια ζωή γεμάτη πόνο και τύψεις. Θα την έχετε.

Πέμπτη, 6 Αυγούστου 2020

Το χαστούκι του Αγίου Νικολάου στον κλέφτη που του άλλαξε την ζωή!!


"Σε ένα χωριό, κοντά στο Vologda, ζούσε ένας καλός Χριστιανός. Πήγαινε τακτικά στην Εκκλησία. Όπου και αν τύχαινε να είναι, ακούγοντας την καμπάνα έπαιρνε τα παιδιά του και πήγαινε, όσο πιο νωρίς μπορούσε. Και συμβούλευε τη γυναίκα του να μην αργεί, να μην αφήνει να την απορροφούν οι δουλειές του σπιτιού.

Έτσι έτυχε μια μέρα και εκείνη βγαίνοντας βιαστική, για να μην αργήσει, ξέχασε να κλείσει την πόρτα του σπιτιού πίσω της.

Ήταν η μνήμη του αγίου Νικολάου, και το είχε και δική της φιλοτιμία, να πάει έγκαιρα.

Σε λίγο όμως, πέρασε έξω από το σπίτι της ένας κλέφτης. Είδε την πόρτα ανοιχτή. Και μπήκε κι άρχισε να μαζεύει τα τιμαλφή, τα πράγματα με αξία. Και αφού πήρε ό,τι ήθελε, τα έκανε κόμπο, δέμα, τα σήκωσε και ετοιμάστηκε να βγει!

Αλλά δεν πρόφθασε! Είδε ένα όραμα τρομακτικό.

Εκείνη τη στιγμή, απ την πόρτα την οποία είχε φροντίσει και την είχε κλείσει πίσω του, είδε να μπαίνει στο σπίτι ο άγιος Νικόλαος, ντυμένος με ολόκληρη την αρχιερατική του στολή! Και ρίχνοντας ένα βλέμμα άγριο στον κλέπτη, του είπε:

-        Ώστε έτσι! Οι άνθρωποι που αγαπούν το Θεό, στην Εκκλησία! Και στο σπίτι τους εσύ, για να τους κλέψεις; Αμ δεν θα σου περάσει!

Και με τα λόγια αυτά ο άγιος άστραψε ένα δυνατό χαστούκι στον κλέπτη, που αυτοστιγμεί τυφλώθηκε. Κι ο άγιος εξαφανίστηκε.

Ο κλέπτης άρχισε να ψάχνει να βρει την πόρτα να φύγει. Αλλά δεν το κατόρθωσε. Και γύρισε ο Ιβάν από την Εκκλησία και τον βρήκε μέσα. Έτσι ο κλέφτης συνελήφθη, παραπέμφθηκε σε δίκη, δικάστηκε και καταδικάστηκε σε εκτόπιση στη Σιβηρία.

Αλλά όλο αυτό το διάστημα, η συνείδησή του δούλευε μέσα του. Κατάλαβε, ότι το λάθος δεν ήταν δικό του. Αυτός καλά και έξυπνα την έκανε τη δουλειά του. Κατάλαβε, ότι για το «πάθημά» του «έφταιγε» ο άγιος Νικόλαος· ότι η εμφάνισή του δεν ήταν φαντασία. Και θυμήθηκε, ότι οι άγιοι δεν είναι μισάνθρωποι. Και ζήτησε να του επιτρέψουν, να πάει στο χωριό του να προσκυνήσει τον άγιο και να του ζητήσει έλεος και συγγνώμη.

Και τον πήγαν. Και γονάτισε μπροστά στην εικόνα του. Και με δάκρυα τού ζήτησε συγχώρηση για την αμαρτία του. Προσευχήθηκε ώρα πολλή, με το κεφάλι στη γη. Κι ευχαρίστησε τον άγιο, που του έκλεισε τα μάτια του σώματος και του άνοιξε τα μάτια της ψυχής. Και σηκώθηκε και ασπάστηκε την ιερή εικόνα του αγίου. Και φιλώντας την άνοιξαν και τα μάτια του σώματός του"

Τι είναι η Παναγία για εμάς;

Για μας τους Έλληνες είναι η πονεμένη μητέρα, η παρηγορήτρια και η προστάτρια, που μας παραστέκεται σε κάθε περίσταση.Σε κάθε μέρος της Ελλάδας είναι χτισμένες αμέτρητες εκκλησιές και μοναστήρια, παλάτια αυτηνής της ταπεινής βασίλισσας, κι ένα σωρό ρημοκλήσια, μέσα στα βουνά, στους κάμπους και στα νησιά, μοσκοβολημένα από την παρθενική και πνευματική ευωδία της.

Μέσα στο καθένα από αυτά βρίσκεται το παληό και σεβάσμιο εικόνισμά της με το μελαχροινό και χρυσοκέρινο πρόσωπό της, που το βρέχουνε ολοένα τα δάκρυα του βασανισμένου λαού μας, γιατί δεν έχουμε άλλη να μας βοηθήσει, παρεκτός από την Παναγία, «άλλην γαρ ουκ έχομεν αμαρτωλοί προς Θεόν εν κινδύνοις και θλίψεσιν αεί μεσιτείαν, οι κατακαμπτόμενοι υπό πταισμάτων πολλών».Το κάλλος της Παναγίας δεν είναι κάλλος σαρκικό, αλλά πνευματικό, γιατί εκεί που υπάρχει ο πόνος κι η αγιότητα, υπάρχει μονάχα κάλλος πνευματικό. Το σαρκικό κάλλος φέρνει τη σαρκική έξαψη, ενώ το πνευματικό κάλλος φέρνει κατυάνυξη, σεβασμό κι αγνή αγάπη. Αυτό το κάλλος έχει η Παναγία.Κι αυτό το κάλλος είναι αποτυπωμένο στα ελληνικά εικονίσματά της που τα κάνανε άνθρωποι ευσεβείς οπού νηστεύανε και ψέλνανε και βρισκόντανε σε συντριβή καρδίας και σε πνευματική καθαρότητα.Στην όψη της Παναγίας έχει τυπωθεί αυτό το μυστικό κάλλος που τραβά σαν μαγνήτης τις ευσεβείς ψυχές και τις ησυχάζει και τις παρηγορά».
Φώτης Κόντογλου

Που οφείλονται τα προβλήματά των παιδιών... Πνευματικές συμβουλές Αγίου Πορφυρίου!!


Τα προβλήματα των παιδιών οφείλονται … "
Μια μητέρα, που είχε σοβαρά προβλήματα με τα παιδιά της, τον ρώτησε : Γέροντα, τα παιδιά μου έτσι γεννήθηκαν, ή τα προβλήματά τους οφείλονται σε λάθη μας ; " Εκείνος απήντησε :
" Οφείλονται σε λάθη σας. Τα επηρεάζουν και οι φίλοι τους, που ζουν αμαρτωλά και συκοφαντούν τον Χριστό ".

Το Θαύμα της Παναγίας της Φανερωμένης

«Αχ! μάνα μου Παναγία»       
   
Στην Λευκωσία της Κύπρου συνέβη το εξής συγκλονιστικό θαύμα με την προσευχή στην Παναγία. Ένα παιδί τεσσάρων ετών δεν είχε μπορέσει ακόμα να μιλήσει. 
Οι γονείς του και ιδιαίτερα η γιαγιά έκαναν θερμές προσευχές στην Παναγία τη Φανερωμένη της Λευκωσίας και την παρακαλούσαν να θεραπεύσει το παιδί.
Μια Κυριακή πρωί, καθώς η γιαγιά επέστρεφε από την Εκκλησία στο σπίτι της, βρήκε στο δρόμο μια μικρή εικόνα της Παναγίας της Φανερωμένης Λευκάδος. Την πήρε μαζί της και την τοποθέτησε με τις υπόλοιπες εικόνες στο προσκυνητάρι του σπιτιού της και καθημερινά προσεύχονταν μπροστά στις άγιες εικόνες λέγοντας χαρακτηριστικά στην Παναγία: «Αχ! μάνα μου Παναγία». Πολλές φορές είχε και τον μικρό εγγονό της πλάι της και προέτρεπε και αυτόν να προσεύχεται στην Παναγία.
Μια ημέρα καθώς στέκονταν μαζί με τον μικρό εγγονό της και προσεύχονταν, ο μικρός άπλωσε τα χέρια του και πήρε από το προσκυνητάρι την εικόνα της Παναγίας της Φανερωμένης Λευκάδος, και τότε προς έκπληξη όλων αναφώνησε: «Αχ! μάνα μου Παναγία». Έκτοτε το παιδί δεν παρουσίασε ποτέ κάποιο πρόβλημα με την ομιλία του. Κατόπιν η γιαγιά του παιδιού ήρθε στην Λευκάδα και προσκύνησε την Παναγία ευχαριστώντας την θερμά για την θεραπεία του εγγονού της.

Αμήν... 

Στην πορεία της ζωής μας.

Η Μεταμόρφωση του Χριστού και η σημασία της για μας



Η Μεταμόρφωση δεν είναι από τις εορτές που το περιεχόμενό τους μπορεί να εξαντληθεί στην ανάμνηση ενός γεγονότος. Η ευρύτητα του εορτασμού είναι ανάλογη και με το θεολογικό και σωτηριολογικό περιεχόμενο της εορτής. Η Εκκλησία έθεσε τη Μεταμόρφωση του Χριστού εορτολογικά στο κέντρο του διαστήματος από το Πάσχα μέχρι τα Χριστούγεννα. Χονδρικά μεσολαβεί περίπου το ίδιο διάστημα -τέσσερις μήνες- ανάμεσα στις τρεις μεγάλες Δεσποτικές εορτές. Η Μεταμόρφωση, μαζί με την Ενανθρώπιση και το Πάσχα, είναι ένας από τους πνευματικούς σταθμούς της ανθρώπινης πορείας μέσα στο χρόνο. Κι αυτό δείχνει πως η Εκκλησία δεν θεώρησε ποτέ τη Μεταμόρφωση ως ένα απλό θαύμα, αλλά ως μία πράξη του Χριστού τής ίδιας σημασίας για την σωτηρία μας με την Ενσάρκωση και την Ανάσταση. Γι’ αυτό πρόταξε την νηστεία, γι’ αυτό περικύκλωσε την κυρία ημέρα της εορτής με προεόρτια και μεθέορτα.



Μια και τόσο μεγάλη είναι η εορτή, καλό θα είναι να μιλήσουμε λίγο για το νόημά της, έτσι που ο εορτασμός μας να έχει μια σωστή θεμελίωση και να μην εξαντλείται στην τήρηση των πατροπαράδοτων εθίμων.

Η Μεταμόρφωση του Χριστού είναι ένα επεισόδιο από την επίγεια δράση του, που έλαβε χώρα λίγο πριν από την πορεία του προς την Ιερουσαλήμ, πορεία που απέληξε στο Πάθος και την Ανάσταση. Μαζί με την Βάπτιση έχει κοινή την αποκάλυψη της αγίας Τριάδος. Μαζί με την Ανάσταση έχει κοινή την αποκάλυψη της δόξας του Θεού. Μαζί με την Πεντηκοστή έχει κοινή την δημιουργική επενέργεια του Παρακλήτου.

Είναι αποκάλυψη του Θεού προς τον άνθρωπο η Μεταμόρφωση, που βοηθά στη σωτηρία μας με τη σωστή θεογνωσία και ανθρωπογνωσία που παρέχει. Αποκαλύπτεται σ’ αυτήν ποιός είναι ο Χριστός, αλλά συγχρόνως και ποιός είναι ο άνθρωπος και που βαδίζει η ιστορία μας. Αυτά τα τρία σημεία θα δούμε στη συνέχεια -χωρίς φυσικά και να εξαντλούμε το νόημά της.

Μας δείχνει η Μεταμόρφωση ποιoς είναι ο Χριστός. Πολλοί σύγχρονοί μας έχουν για τον Χριστό την πλανεμένη αντίληψη πως είναι ένας μεγάλος δάσκαλος ή ένας ηθικολόγος. Η Μεταμόρφωσή του όμως αποκαλύπτει ότι είναι Υιός του Θεού. Η αλλαγή της μορφής του, το θεϊκό άκτιστο φως που το περιτριγύρισε, η ουράνια φωνή του Πατρός που μαρτύρησε για τη θεϊκή του φύση, όλα δείχνουν ότι είναι Θεός. Μπορεί να έζησε ανάμεσά μας με την μορφή δούλου, μπορεί από αγάπη για μας να υπέμεινε το σταυρικό θάνατο, δεν παύει όμως ούτε στιγμή να είναι ο Λόγος του Θεού που ενανθρώπησε, δίδαξε, έπαθε και αναστήθηκε από απέραντη αγάπη για το πλάσμα του, τον άνθρωπο. Επειδή είναι Θεός, γι’ αυτό είναι και σωτήρας μας. Επειδή είναι Θεός, γι’ αυτό τα λόγια του και η ζωή του είναι δεσμευτικά για τους πιστούς. Επειδή είναι Θεός, γι’ αυτό η ζωή και το έργο του είναι το κέντρο της πίστεώς μας.

Δεν είναι μόνο Θεός όμως ο Χριστός. Είναι και άνθρωπος, τέλειος άνθρωπος, ο πρώτος αληθινός άνθρωπος στην ιστορία του γένους μας. Είναι ο νέος Αδάμ, που συνομιλεί και πάλι με τον Θεό και Πατέρα, όπως ο παλαιός Αδάμ στον Παράδεισο. Είναι όμως πολύ παραπάνω από τον παλαιό, τον πρώτο Αδάμ ο Χριστός. Γιατί έχει ένα καινούριο γνώρισμα, που δεν μπόρεσε να αποκτήσει εκείνος, την ομοίωση με τον Θεό. Και ως άνθρωπος ο Χριστός είναι όμοιος με τον Θεό. Γιατί με την απόλυτη υπακοή του έγινε όμοιος με τον Λόγο, με τη θεϊκή φύση του. Η θέλησή του η ανθρώπινη ακολούθησε από την πρώτη στιγμή και μέχρι την ώρα του θανάτου τη θεϊκή του θέληση. Η επιθυμία του η ανθρώπινη ήταν ταυτισμένη με τη θεϊκή επιθυμία του. Έτσι έγινε και ως άνθρωπος αυτό που ήταν ως Θεός: Υιός του Θεού. Αυτό ακριβώς είναι που μας δίνει τη δυνατότητα της σωτηρίας, ότι δηλ. ο Χριστός θέωσε την ανθρώπινη φύση μας.

Ανέλαβε να κάνει ό,τι δεν κατόρθωσε ο παλαιός Αδάμ, να κάνει τον άνθρωπο υιό του Θεού με τη θέωση της φύσεώς του. Θεός αληθινός και άνθρωπος αληθινός αποκαλύπτεται κατά τη Μεταμόρφωσή του ο Χριστός. Θεός αληθινός, γιατί το μαρτυρεί η ουράνια φωνή και ο ερχομός του Μωυσή και του Ηλία. Θεός αληθινός, όπως το δείχνει η στάση των μαθητών του και η έκπληξή τους. Άνθρωπος αληθινός όπως το δείχνει η αλλαγή της μορφής του, όταν αποκαλύφθηκε στη θεωμένη μορφή της. Άνθρωπος αληθινός, όπως ήταν και πριν και μετά από τη Μεταμόρφωση ανάμεσά μας

Γιατί η εκκλησία μας ευλογεί τα σταφύλια κατά την εορτή της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος

Ευλογώντας τα σταφύλια κατά την εορτή της Μεταμόρφωσεως η Εκκλησία διαδηλώνει προς κάθε κατεύθυνση ότι:

Πρώτον, η σωτηρία μας είναι συνδεδεμένη με την ύλη, γιατί αυτή πραγματοποιήθηκε δια της Σαρκωσεως του Θεου. Δεν περιφρονούμε την ύλη και δεν λατρεύουμε την ύλη αλλά παραδεχόμαστε «τον της ύλης δημιουργόν», Αυτον που εγινε υλη και που μεσω της υλης κατεργαστηκε τη σωτηρια μας «Δεν θα παυσω να σεβομαι την υλη που εγινε προξενος της σωτηριας μου»(Αγιος Ιωαννης Δαμασκηνος). Πίσω από τα όποια κτίσματα και καθε τι υλικο διακρίνουμε την ουσιοποιο και ζωοποιο ενέργεια του Δημιουργου. (Όλα τα κτίσματα μετέχουν της ενεργείας του Θεού, η οποία ανάλογα με τα αποτελεσματα της εχει διάφορα ονόματα. Ετσι «Αλλα μεν μετέχουν μόνο της ουσιοποιού θείας ενεργείας, όχι όμως και της ζωοποιού, αλλα μετέχουν μεν της ζωοποιού, στερούνται όμως της σοφοποιού θείας δυνάμεως, της οποίας μετέχουν τα λογικά οντα.Τέλος μόνο οι αγγελοι και οι αγιοι μετέχουν και της θεοποιού ενεργείας και χάριτος του Θεού» ( Παλαμικά, Μαντζαρίδης, 45 )

 Δεύτερον, η Εκκλησια ευλογωντας τα σταφυλια δηλωνει οτι, προσβλέπει στον Δημιουργό και κτιστη των απαντων και τον ευχαριστει και ελπιζει. Ο άνθρωπος,προσκομίζοντας για ευλο-γία τις απαρχές των καρπών και των γεννημάτων του, αναθέτει ουσιαστικά την ελπίδα της επιβίωσής του στον Θεό, και του ζητά ευλαβικά να συνεργήσει, για να επιτύχει η σοδειά, από την οποία εξαρτάται και η επιβίωση του αλλά και η Εκκλησια στην πιο κατάλληλη εορτή, της ανανέωσης και της ελπίδας, ευλογεί τον κόσμο και τις απαρχές του, επιβεβαιώνοντας έτσι ότι η ανανέωση αρχίζει από το Θεό, περνά μέσα από τη φύση και καταλήγει στη σωτηρία του ανθρώπου.

Με τη Μεταμόρφωση του Κυρίου φωτίζεται και δοξάζεται ολόκληρος ο κόσμος.Η κτίση φαιδρύνεται και αποκτά τη λαμπρότητα που είχε κατά το χρόνο της δημιουργίας, και γι᾿ αυτό αναφέρεται προς το Δημιουργό της και τον ευχαριστεί.(Ευλογια των σταφυλιων αντιπροσωπευτικων
απαρχων του κοσμου). Η μεταμορφωση του ανθρωπου δεν ειναι δυνατη χωρις τον αγιασμο και την μεταμορφωση των υλικων στοιχειων εκεινων που αποτελουν την βασικη διατροφη του(ψωμι και κρασι) επιβιωση του:

-το κρασί από τα σταφύλια για τη μετάληψη του Αίματος του Χριστού,
-το σιτάρι για το Πρόσφορο,
-το λάδι για το Χρίσμα, για το Ευχέλαιο και τα Καντήλια κ.λ.π.

Μέσα από αυτά τα υλικά στοιχεία, μέσα από την ίλη, οι Χριστιανοί μετέχουν των θείων ενεργειών, που την έχουν παράξει.

– Εκτός τούτων, η ευλογία των σταφυλιών τονίζει και την ανάγκη συνεχούς πνευματικής καρποφορίας και μεταμορφωτικής πορείας του ανθρώπου.

Κρίσιμες ώρες: Επιδεινώθηκε η κατάσταση της υγείας του Γέροντα Εφραίμ

Κρίσιμα 24ωρα για τον Γέροντα Εφραίμ  Επιδεινώθηκε η κατάσταση της υγείας του Γέροντα Εφραίμ τις τελευταίες ώρες λόγω επιπλοκών,...